عمومی

در ماجرای پلنک قائمشهر چه کسی مقصر بود؟

حیوانات بیچاره از یک طرف می دویدند و مردم از هر طرف فریاد می زدند. اما گوشی موبایل را از دست نمی دهند و باید این لحظات را هم ثبت کنند! پس از چند ساعت تعقیب و گریز، چندین گلوله شلیک شد و زندگی پلنگ قائمشهر پایانی تلخ پیدا کرد.

هیچ کس برای برخورد با حیوانی که راه خود را گم کرده است آموزش دیده نیست. نه آتش سوزی، نه هلال احمر، نه مردم، نه حتی محیط زیست. در نهایت پلیس چاره ای جز تیراندازی ندارد!

اما این داستان به یک روز ختم نمی شود. در آن سوی ایران عده ای با تراکتور می خواستند خرسی را بگیرند که کمرش بشکند و حیوان بیچاره تلف شود.

در حالی که ویدیوهای مربوط به انقراض حیوانات کمیاب در اینجا فیلمبرداری می شود، صحنه هایی از ملاقات مردم در شبکه های اجتماعی در سراسر جهان ظاهر می شود که عابران منتظر مادر و فرزندان خود هستند تا از خیابان عبور کنند یا یک ویدیوی طبیعی دیگر از یک خرس. او به داخل می پرد. جلوی آنها وارد رودخانه می شود و با خوشحالی تصویر او را می گیرد.

به نظر می رسد تفاوت مهمی بین ما و آنها وجود دارد. آنها برای مقابله با چنین صحنه هایی آموزش دیده اند و ما نه. اما چه کسی مسئول آموزش مردم است؟ سازمان محیط زیستی که حتی سلاحی برای بیهوشی ندارد؟

البته بی انصافی است که بگوییم در آن زمینه فرهنگ سازی نشده است. خود نقش یوزپلنگ ایرانی در لباس های خشن تیم ملی کار بزرگی بود و به همه دنیا نشان داد که ما چنین حیواناتی داریم اما حفاظت از آنها کمی برایمان سخت است. اما در مورد برنامه های آموزشی در این حوزه می توان به سریال «پایتخت» نیز اشاره کرد. وقتی فریبا از صحبت با یک پلنگ مازندرانی با مهمانانش خوب می شود و ناجی حیوان می شود، خودش ناتوان است.

در حالی که بسیاری از کشورها، از جمله آلمان، شبکه‌هایی برای آموزش مردم و حیوانات و آموزش حیوانات دوستی به فرزندان خود دارند، نه تنها هیچ برنامه‌ای در این زمینه نداریم، بلکه گاهی اوقات از پشت بام می‌افتیم و از حیوان به عنوان اسباب بازی استفاده می‌کنیم. برای فرزندانمان تا آب در دلش تکان نخورد. حالا می‌خواهد آن حیوان مرغ یا خرگوش، سگ یا همستر باشد.

اگرچه اجداد ما با حیوانات با مهربانی رفتار می‌کردند و حتی خود را وقف آنها می‌کردند، اما وقتی صحبت از داستان‌ها به میان می‌آید، وقتی صحبت از «منطقه‌ای که عود آن مرده بود» به میان می‌آید، سنت شفاهی مطرح می‌شود و باورهای عامیانه در مورد ظلم و لاغر شدن سگ. از موی گربه به چشم می خورد .. عکس های بازمانده ناصرالدین شاه با پلنگ هایی که شکار کرده نیز در بالای همه اسناد حیوان دوستی ماست! اما کمتر کسی می‌داند که یکی از موقوفات جالب و عجیب در سال‌های دور در مشهد مقدس، وقف سگ‌ها بوده است. این موقوفات در واقع محل نگهداری سگ ها بود، حیواناتی که همراه کاروان های زائران در مشهد مقدس بودند و برای حفظ حرمت حرم مطهر امام رضا (ع) اجازه ورود به آن ها را نداشتند. زیارتگاه صاحبان این سگ ها به موقوفاتی که به همین منظور ساخته شده بودند می رفتند و سگ ها را در آنجا رها می کردند تا نگهداری و تغذیه شوند.

«متاسفانه در کتاب های درسی نیز آموزش برخورد با حیوانات وجود ندارد. حتی بحثی در مورد ارزش حیوانات در طبیعت وجود ندارد. به عنوان مثال، پلنگ حیوانات بیمار یا پیر را در طبیعت می کشد و این از انتقال بیماری به سایر حیوانات جلوگیری می کند، بنابراین پلنگ نقش مهمی در طبیعت دارد.

هوشنگ ضیایی، کارشناس حیات وحش و مدرس دانشگاه در گفت و گو با مجله تفریحی زیباروز، اظهار کرد: باید در این زمینه به مردم به ویژه کودکان آموزش های لازم داده شود زیرا تا زمانی که حیوان آسیب نبیند به مردم حمله نمی کنند.

وی گفت: در سال های اخیر به دلیل کاهش طعمه پلنگ ها، پلنگ ها به ویژه آنهایی که بنا به دلایلی نمی توانند شکار کنند، در شهرها و روستاها به دنبال غذا به ویژه سگ هایی که علاقه زیادی به آنها دارند، پرسه می زنند. او گفت. یکی از دوستان کردستانی با من تماس گرفت و گفت حیوانی یکی از سگ هایش را گرفته است. وقتی چک کردم متوجه آثار پلنگ شدم. در بسیاری از نقاط ایران از جمله ویرجینیا پلنگ هایی در اطراف شهر دیده می شود که بسیاری از آنها برای شکار سگ می آیند. این طبیعی است و حتی در هند پلنگ آزادانه در شهرها پرسه می‌زند و مردم اهمیتی نمی‌دهند. گاهی پلنگ ها مسافت های طولانی را طی می کنند تا به طعمه خود برسند. به عنوان مثال، دوربینی که اخیرا در جزیره اشک در پارک ملی دریاچه ارومیه راه اندازی شده است، برای اولین بار تصاویری از پلنگ گرفته و مخابره کرده است که اتفاقی نادر است زیرا زیستگاه پلنگ که در دامنه کوه سهند قرار دارد، ده ها کیلومتر دورتر است. جزیره باید از فواصل زیادی بین سکونتگاه ها، گل و لای، آب های عمیق و کم عمق عبور کند.

او گفت: «مردم ما تقریباً با حیوانات بیگانه هستند. در کشور ما. در بسیاری از کشورها باغ وحش های مختلفی در سطح محلی، استانی و ملی وجود دارد و کودکان در این محله ها با حیوانات ملاقات می کنند و در بیشتر کشورها باغ وحشی وجود دارد که کودکان می توانند از نزدیک با حیوانات آشنا شوند و آنها را لمس کنند. حیوانات .. این امر باعث ایجاد ارتباط عاطفی بین حیوانات و کودکان می شود اما در مورد ما اینطور نیست و علاوه بر آن داستان های شفاهی داستان های عجیبی را برای کودکان تعریف می کنند. حتی در ترانه‌هایی از این دست نمونه‌هایی وجود دارد، مانند آهنگ سعدی که می‌گوید: «آسیب به پلنگ تیز‌دندان/ ظلم به گوسفند بود».

ضیایی می گوید: به طور کلی خانواده ها تصویر خوبی از حیوانات ندارند و همیشه این ترس وجود دارد که در این شرایط قرار بگیرند. رسانه های خارجی برنامه های آموزشی زیادی در مورد حیوانات می سازند، اما در کشور ما تا چه اندازه در مورد ارزش های حیوانات وحشی و نحوه برخورد با حیوانات برنامه انجام شده است؟ در بسیاری از کشورها سفرهای طبیعت گردی برای کودکان و نوجوانان برگزار می شود که به تازگی در کشور ما آغاز شده اما به درستی اجرا نمی شود. متاسفانه بسیاری از دانشجویان محیط زیست حتی شهر را ترک نکرده اند در حالی که پنجاه درصد کارشان در طبیعت است.

وی همچنین به پارک پردیسان اشاره می کند: «قرار بود پارک پردیسان بزرگترین پارک طبیعی خاورمیانه باشد و اقلیم های مختلف ایران از زیستگاه هیرکان گرفته تا باتلاق بندرانزلی و کویر ایران توسط گونه های جانوری ساخته شده بود، اما متأسفانه. این اتفاق نیفتاده است، ما در تلاشیم تا از زمین خود در برابر غارت غارتگران زمین و رانت خواران محافظت کنیم. وجود چنین فضاهایی بر روحیه کودکان و حتی دانش آموزان تاثیر مثبت دارد. زمانی که جوانان با محیط زیست کشور خود بیگانه هستند، چگونه می توانند در بیابان و محیط زیست کشور خود یاد بگیرند و مطالعه کنند؟

ضیایی معتقد است: اتفاقی که برای پلنگ قائمشهر افتاد نمونه نادری بود و امیدوارم دیگر شاهد چنین صحنه هایی نباشیم اما نباید فراموش کرد که افراد زیادی به دنبال پلنگ رفتند، حیوانی که در ابتدا آرام بود بسیار ترسیده بود. حتی در جریان این دو افسر پلیس نیز مجروح شدند. متأسفانه نیروهای محیط زیست ابزار و تجهیزات کافی در اختیار ندارند و آموزش کافی برای بیهوشی حیوانات را ندیده اند چه برسد به مأموران انتظامی. پلیس و ادارات آتش نشانی باید برای مقابله با چنین حوادثی آموزش ببینند. به نظر من اگر حیوانات چنین حیواناتی را دیدند باید از هر اقدامی که حیوان را بترساند جلوگیری کنند و وقتی حیوان در جایی پناه گرفت منتظر ورود کارشناسان محیط زیست باشید و از نزدیک شدن خودداری کنید. قصد ندارم اتفاقات را دست کم بگیرم، اما اگر پلنگ سرگردان و خشمگین قائمشهر به انسانی آسیب برساند، قطعا کار پلیسی که آنجا بود، از سوی رسانه ها و مردم زیر سوال می رفت.

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا