عمومی

فوتبال خود ما هستیم – مجله تفریحی زیباروز

تماشای مصاحبه ها و صحبت های توهین آمیز امیرحسین صادقی به مربی نساجی، واقعیتی برهنه از دنیای ذهنی ستاره های بازنشسته فوتبال ماست.»

به گزارش مجله تفریحی زیباروز، در یادداشتی در تمرین سوم پژمان رهبر می نویسد: صرف نظر از لحنی که پیش از این در جنجال اعضای دو باشگاه آلومینیوم و نساجی پس از فینال شنیدیم، آنچه صادقی بر آن اصرار دارد پرونده درخشان بازیگری محمد نوازی و مقایسه او با گذشته الهام بخش است. صادقی مشخصاتی دارد که انصافا بازیکنی مطرح و درجه یک بود و سال ها در استقلال و تیم ملی خوش درخشید.

اما نکته (مثلاً) آرزوهای یک بازیکن مشهور اما بازنشسته است که دوران فوتبالش به نوعی به پایان رسیده است. برای محمد نوازی هم همین اتفاق افتاد و با وجود اینکه در برخی پست ها به عنوان مربی فعالیت کرده است، اما این رشته مانند دوران بازیگری نیست که فقط با توانایی، قدرت و استعداد ذاتی اش با توپ به پیش برود.

مربیگری شکل جدیدی از فوتبال است که چندان در مورد بازیگری نیست. اگرچه استنشاق آن فضا می تواند شما را به مربی بهتری تبدیل کند، اما این زمینه دیگری است، بنابراین وقتی صحبت از مربیان می شود، رکوردهای قبلی و راستش نوارهای سمت راست باید بایگانی شوند. چون موضوع تغییر کرد و به حوزه جدیدی رفت.

ساکت الهامی که اکنون با کسب دو جام در سه سال و نجات نساجی از سقوط در سال گذشته نام خود را در مربیگری به دست آورده است، نزدیک به دو دهه به عنوان مربی فعالیت کرده است. چه مشاغل و چه سختی هایی به امید اینکه قدمی رو به جلو برداریم. پس از کمک به کریمی و حجازی و صمد و تمرین در اتکا و کاوه منتظر اعتماد مادام العمر; تمام عمرش تا اینکه یک روز محمدرضا زنوزی فکر می کرد دستیار رسول خطیبی در ماشین سرمربی تراکتور می شود. تصمیم برای رسیدن به جام و کسب سهمیه، اگرچه به نظر می رسید تیم دنیزلی در ورشکستگی قابل برگشت نیست، اما او توانست برای اولین بار نام خود را به عنوان سرمربی به دست آورد و انتظار طولانی و کسل کننده اش به پایان رسید.

بنابراین، حتی اگر یک مربی موفق توپ را به زیر بغل نزند، به این معنی نیست که او نمی تواند در شغل جدید خود با فوتبالیست های بازنشسته رقابت کند. البته سابقه صداقت و میهمان نوازی و امثال اینها قابل توجه است، اما نه تبدیل شدن به باشگاه ناشنوایی و حمله به افرادی که اکنون جایگاه های شاخص و ارزشمندتری دارند.

این البته به الهام خلاصه نمی شود و بارها گفته شده که مربیانی بدون سابقه باشگاهی قابل توجه با این چوب نوازش کرده اند. از مجید جلالی و بهمن فروتن گرفته تا افرادی که نمونه شان در لیگ امسال کم نیست. کسانی که کارها و موفقیت هایشان از گلوی بازیکنان سابق فوتبال پایین نمی رود، پس در این لحظه وقت آن است که به یاد گذشته بیفتیم که شما و ما که بودید…

طبق معمول، آنها همچنان به دنبال عناوین اول هستند و نور را به سمت خود هدایت می کنند، اما با چند خاطره می توانند از دیگران نگاه کنند.

خیلی وقت بود می خواستم در موردش بنویسم اما تا به امروز باقی مانده است و این ویدیوی عجیب امیرحسین صادقی که البته تعجب نکردم. انگار در اروپا می توان از پدیده ساکی یا ساری با چنین نگاه های تحقیرآمیز و جبران مضاعف پیروزی هایشان استقبال کرد. حکمی با زمینه حسادت برای موقعیتی که رنجش کمی دارد. بر اساس همان نگرش بازنشستگان معروف فوتبال که: ما فوتبال خودمان هستیم.

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا