عمومی

یک توصیه به آقای رئیسی

دولت احمدی نژاد ایران را در آستانه تهاجم خارجی قرار داده است. فصل هفتم منشور سازمان ملل قدرت شورای امنیت سازمان ملل متحد آربه منظور حفظ صلح، این شورا به این شورا اجازه می دهد تا هرگونه تهدید علیه صلح، نقض صلح یا اقدام تجاوزکارانه را شناسایی کند و اقدامات نظامی و غیرنظامی را برای برقراری صلح و امنیت بین المللی انجام دهد. به نظر می‌رسد که جناح رادیکال خلاصه‌ای دقیق از 6 قطعنامه شورای امنیت درباره تحریم‌ها علیه ایران که تحت فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد است، ندارند. این موضع در سال 1392 باعث نگرانی شدید مردمی شد که حتی تمایلی به حضور در انتخابات نداشتند و به تدریج حتی با برکناری آیت الله هاشمی رفسنجانی این نگرانی باعث شد تا حسن روحانی را انتخاب کنند. دلایل چرخش از روز سه شنبه 10 اردیبهشت 1391 با رد صلاحیت هاشمی آغاز شد. مردم برای رهایی از پوپولیسم اصولگرای احمدی نژاد و نگران جنگ های آینده، زمانی که همه نیروهای سیاسی از رد صلاحیت آیت الله هاشمی رفسنجانی شوکه شده بودند، از ساعات اولیه صبح چهارشنبه انقلاب خود را به راه انداختند. یک چرخش تاریخی شکل گرفت. به گونه ای که تنها یک روز برای حسن روحانی وقت تبلیغات و معرفی و همراهی گروه های سیاسی با وی بود. ناکامی جلیلی و همراهانش در انتخابات و انتخاب گزینه مورد نظر از میان کاندیداها هدف انتخابات شد و معجزه اعتدال و اعتدال در کشور متولد شد. حسن روحانی با شعار اعتدال پیروز شد.

اما بسیار بدیهی بود که روحانی با همه تلاش‌هایش نمی‌تواند تنها با مراجعه به قوه مجریه بن‌بست نظام مداح و دشمن نهادینه شده را در کشور جابه‌جا کند. اگرچه اراده نظام برای امضای برجام در دوره اول ریاست جمهوری وی، کاهش تورم به زیر 10 درصد و کاهش تورم به 12 درصد دستاورد بزرگ او برای زندگی مردم و کشور بود. اما این وحدت در دوره دوم ریاست جمهوری او شکسته شد. تأسیس نهادهای نظام حامیان و پیروان و تحت آن، تصرف نهادهای بیشماری که ساختار اقتصادی مندرج در قانون اساسی را مخدوش کرد و در عمل تبدیل به محوری شد که کشور را می بلعد، ایران را به دوره ای تاریخی رساند. از شخصیت روابط سازمان با دولت این وضعیت در دوران ریاست جمهوری آقای رئیسی تشدید شد. یکنواختی قدرت در انتخابات 1400 و حذف تمامی رقبای مؤثر و نیز اشتباهات فاحش تندروها، اعتدال گرایان اصلاح طلب و سایر نیروهای سیاسی، منجر به خروج اکثر مردم از انتخابات شد. انتخابات 1400 تمایل مردم به موازنه قوا و دستیابی به یک «تعادل» نهادینه شده را نشان داد. طرفداران تئوری قدرت یک دست و دست کشیدن از انتخابات برای مشروعیت حکومت تکذیب شدند. چرا که در عمل شعارهای آقای رئیسی به دلیل تداوم تحریم ها و عدم حل برجام در حوزه سیاست خارجی ابعاد عملی به خود نگرفت. از جمله سیاست ائتلاف/انتقاد که او آن را فضای تنفسی ضروری برای منتقدان می دانست، خورشید شادی او در حال غروب و فروکش است.

آنچه برای رئیس جمهور محترم قابل توجه است این است که اگر تکلیف آینده ایران بخواهد توسط نهادهای یکی از شهرهای راهبردی مانند تهران، مشهد یا قم مشخص شود، در صورت عدم تعادل و تعادل، سرنوشت کشور ممکن است با یک فروپاشی شدید روبرو شود. . به عبارت دیگر، اساسی است که اعتراضات جنبش آنلاین نیازمند راهکارهایی است که در اصلاحات آینده اعمال شود. اگر در چنین ساختار و مناسباتی به آن توجه نشود، به دلیل جاذبه های جدید قدرت و نفوذ سیاسی، کسب یا حفظ آن منشأ درگیری ها و خشونت های آینده خواهد شد. بنابراین هرگونه غفلت طولانی مدت برای حل مشکل می تواند سرنوشت دیگری را برای کشور رقم بزند. کشور در دوره های انتقالی به صلح نیاز دارد. بنابراین تعادل تا حدودی در جهت تحقق مطالبات اجتماعی به عنوان امری راهبردی، بدون توجه به راه حل نظام شکل گرفته از طرفداران و پیروان غیرممکن است. نظام هواداران و پیروان مذکور در عرصه گفتار مبتنی بر مطلق‌گرایی، تمرکز صرف بر ارزش‌های بدون جبران عینی، بدبینی نسبت به بحث‌های انتقادی، تلاش برای به حداکثر رساندن تضاد بین جنبش و پلیس و پرهیز از اصلاح نهادها و توجه به قدرت تشخیص تفاوت در نهادهای مدرن است. نظام فوق الذکر در عرصه کنش سیاسی، ضعف نهادها، تضعیف جایگاه قانون، تشکیل شبکه های شاخه ای قدرت پنهان به ویژه در تهران، مشهد و قم، تشدید جناح بندی و درگیری های سیاسی علیه حزب و در نهایت اخلال در توسعه و سیاست خارجی فعال رقابت جدی با محورهای قدرت جهانی به جای خصومت و تقابل قوی تر. ادامه این وضعیت به معنای محاصره کامل است و راه حل آن انتخابات در سال 2012 است. ناکامی در ارائه راه حل به معنای تشویق «دیگران» به اتخاذ راه های خارج از سیستم است. سوال این است که قدرت های خارجی منتظر چه هستند. بنابراین در صورت تداوم این وضعیت، میدان‌های داخلی بسیار گسترده‌ای مانند اعتراضات آنلاین، بدون تأثیرگذاری بر ایجاد یک قدرت میانه‌رو و اصلاح‌طلب جدید، می‌تواند آینده‌ای از هم گسیخته را برای دشمنان ایران متصور شود. بنابراین هماهنگی با ساختارهای اساسی و حیاتی و شکل‌دهی به اراده ملی و اتخاذ راه میانه برای آماده‌سازی فضای کشور برای خروج از بحران و مواج، اولین وظیفه و اولویت رئیس‌جمهور است. حرکت مردم به سمت مسیری که در سال 1392 انجام شد. برای پیشبرد راه حل های میانی داخلی که افکار عمومی را می پذیرد.

*خبرنگار

216

دکمه بازگشت به بالا