چوبی
-
عمومی
مراحل ساخت تسبیح چوبی
«تسبیح» در لغت به معنی سبحان الله گفتن و خدا را به نیکی یاد کردن می باشد. آنچه امروز تسبیح نامیده می شود «سُبحه» است و در اصطلاحی غلط ، به مهره های به رشته کشیده می گویند که برای شمارش عدد تسبیحات و تحمیدات و تکبیرات به کار می رود. در شعر و ادب فارسی ، شاعران بسیاری واژه تسبیح را در اشعار خود به کار بردند چنانکه حافظ گوید : تویی آن گوهر پاکیزه که در عالم قدس ذکر خیر تو بود حاصل تسبیح ملک در شعری از قائم مقام ثانی واژه تسبیح به میان آمده است : زاهد چه بلائی تو که این دانه تسبیح از دست تو سوراخ به سوراخ گریزد تسبیح تاریخچه انسان های اولیه مهره هایی از جنس های مختلفی (اغلب شیشه ای) را برای زینت به گردن می آویختند. اما به طور کلی ، تسبیح از دوران مسیحیت پدیدار گشته است. آن ها تسبیح های بلندی که در انتهای آن صلیب بود به گردن می آویختند. کشیش های نسطورین که در شرق می زیستند و بعضی از کاتولیک ها از آن برای ذکر اوراد استفاده کردند.اما پروتستان ها هیچوقت برای ذکر از تسبیح …